Παρασκευή, 6 Νοεμβρίου 2015

Η ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΡΗΞΗΣ

Η ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΡΗΞΗΣ.pdf by Giwrgos Triantafyllopoulos

Γιώργος Π. Τριανταφυλλόπουλος

2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Ειναι πραγματικα αστεια ή λυπηρη αυτη η κατασταση? Το συμπερασμα μου (ισως λαθος) ειναι οτι ο Ελληνας αγροτης ποτε δεν σκεφτηκε καπιταλιστικα(αυξηση παραγωγικοτητας, μειωση κοστους). Δεν μπορω να αντιληφθω πως ειναι δυνατον να εισαγουμε χοιρινα και βοεια κρεατα απο Γαλλια, Ολλανδια, Γερμανια. Πως ειναι δυνατον να μην μπορουμε να τους ανταγωνιστουμε? Οσο αναφορα τις επιδοτησεις εαν νομιζουμε οτι μας βλαπτουν τοτε γιατι τις δεχομαστε? Πολυ θα ηθελα να μαθω ποσα ατομα χρειαζοντουσαν για το μαζεμα π.χ. 1 ελιας ή 1 πορτοκαλιας ή 1 στρεματος σταφιδας πριν 20 χρονια και ποσα χρειαζομαστε σημερα. Η ερωτηση μου νομιζω ειναι καιρια για να αναδειξω το προβλημα της ανταγωνιστικοτητας. Θεωρω οτι σε συνεργασια με τα πολυτεχνεια κατι θα μπορουσε να προκυψει.

Κατι ασχετο με το αρθρο αλλα σχετικο με το τιτλο του μπλογκ. Οντας ενα δυναμικο συστημα ο καπιταλισμος μηπως δεν καταφεραμε να τον προσαρμοσουμε ετσι οπως θα επρεπε? Μηπως θα επρεπε να τον "στησουμε" στα μετρα τα δικα μας? Υπαρχει και ο αστικος μυθος(εθνοκεντρικος) που λεει οπου αφησες τον Ελληνα ελευθερο αυτος μεγαλουργησε(βλεπε μεταναστες).

eparistera είπε...

Θα προσπαθήσω να απαντήσω σύντομα ένα ένα:
1. Το θέμα του ανταγωνισμού στο βόειο και το χοιρινό είναι λίγο σύνθετο. Συνδέεται με: τις ιδιαίτερες εδαφολογικές συνθήκες βορρά νότου. Την ανάπτυξη καπιταλιστικών μορφών κτηνοτροφίας στις χώρες που ανέφερες που παράγουν κρέατα η ποιότητα των οποίων είναι, τουλάχιστον, αμφισβητήσιμη – εκτεταμένη χρήση αντιβιοτικών και ορμονών και χιλιάδες άλλα που αν συνεχίσω δεν θα τελειώνω. Την ευνοϊκή χρηματοδότηση στις χώρες αυτές και τα τοκογλυφικά επιτόκια στην Ελλάδα, επιτόκια της τάξης του 12 % κατά τα τέλη της δεκαετίας του 1990. Την μη επιδότηση των ζωοτροφών και την ποσόστωση στο αγελαδινό γάλα. Το τελευταίο ήταν καταστροφικό. Οι προσπάθειες από τη μεριά των παραγωγών, ιδιαίτερα στη χοιροτροφία, ήσαν συνεχής αλλά οδηγούνταν στην καταστροφή στην πλειονότητά τους. Η μη ύπαρξη εξειδικευμένης τεχνική βοήθειας στους παραγωγού. Η ύπαρξη κυκλωμάτων στο χονδρικό κυρίως εμπόριο. Θα μπορούσα να γράφω ώρες.
2. Συμφωνώ πως πρέπει να αποδεσμευτούμε από τις κοινοτικές επιδοτήσεις. Ίσως δε το γνωρίζεις αλλά για ένα σημαντικό διάστημα επιδοτούνταν οι χωματερές φρούτων κυρίως. Με τον τρόπο αυτό ο παραγωγός δεν είχε κανένα συμφέρον και ενδιαφέρον να παράγει ποιοτικά.
3. Πριν 20 χρόνια και σήμερα χρειαζόμαστε τα ίδια άτομα για τις αγροτικές εργασίες. Μα ακριβώς τα ίδια.
4. Τα κοινωνικοοικονομικά συστήματα δεν στήνονται κατά το συμφέρον καθενός. Ούτε όλων. Στήνονται και δομούνται έτσι όπως συμφέρει την κάθε φορά κυρίαρχη τάξη. Και δεν μιλάω μόνο για τον καπιταλισμό. Στα «μέτρα τα δικά μας» δεν στήνεται ο καπιταλισμός. Γιατί δεν θα ήταν καπιταλισμός.

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...