Τρίτη, 14 Φεβρουαρίου 2012

ΠΟΣΟ ΧΡΟΝΟ ΕΧΟΥΜΕ

ΠΟΣΟ ΧΡΟΝΟ ΕΧΟΥΜΕ

Γιώργος Π. Τριανταφυλλόπουλος

8 σχόλια:

Γιώργος Πρίμπας είπε...

έψαχνα επί ώρα να βρω μία άνω τελεία να διαφωνήσω και δεν τα κατάφερα

Γιώργος Πρίμπας είπε...

(ίσως το έχω ματαπεί, αλλά νομίζω δεν επειράζει)
όταν σε μία εταιρία (κερδοφόρο) που συμμετέχουν κράτος και ιδιώτης κόβονται χρήματα, τότε αν για παράδειγμα κοπούν 5.000 ευρώ το χρόνο για κάθε εργαζόμενο και ο ιδιώτης συμμετέχει με ένα 40% στο μετοχικό κεφάλαιο, τότε τα 2.000 πάνε στην τσέπη του (για κάθε εργαζόμενο)
αν έχουμε 500 εργαζόμενους πανηγυρίζουμε το εξής:
οι 500 εργαζόμενοι χάνουν από 5.000 ευρώ το χρόνο ο κάθε ένας και
ο ιδιώτης κερδίζει 2.000 Χ 500 = 1.000.000 ευρώ το χρόνο
αλλά ΚΑΝΕΙΣ δεν το επισημαινει… ΚΑΝΕΝΑ Κ…ΚΑΝΑΛΟ

καλό απόγευμα

eparistera είπε...

Γειά σου Γιώργο.Και όμως υπάρχουν πολλές άνω τελείες γιατί απλά δε γίνεται να μην υπάρχουν. Των καναλιών ο ρόλος είναι άλλος. Και κουτσά στραβά τον εκπληρώνουν.

grsail είπε...

Σκέφτομαι όλο και συχνότερα -και με απογοητεύει κάπως- το πόσο δύσκολο είναι να περάσει μιά απλή και αντικειμενική πληροφόρηση όπως η δική σου στην αντίληψη αυτού που ονομάζουμε 'μέσος πολίτης' ... ακόμα και άτομα με νοημοσύνη και παιδεία εξακολουθούν τα πέφτουν θύματα των μεθόδων που με τόσο κυνισμό περιγράφει ο Morrisson και είτε αυτομαστιγώνονται βλακωδώς είτε τα βάζουν με τον διπλανό τους που 'φταίει' ...

eparistera είπε...

Καλώς το φίλο grsail. Σωστά το σκέπτεσαι. Θα σου απαντήσω μάλλον λίγο παράξενα τη στιγμή που οι απόψεις μου είναι στην κατεύθυνση της αλλαγής του κοινωνικού και οικονομικού μοντέλου. Ξέρεις όμως πιστεύω πως σωστά υπάρχει μια κοινωνική αδράνεια. Τι θα γινόταν αν οι κοινωνίες με τρόπο ασύντακτο και πρόχειρο, χωρίς ιδιαίτερη σκέψη και δισταγμό, ακολουθούσαν τις προτροπές όσων κάθε φορά προτείνουν διάφορες κοινωνικές μεταβολές; Πιστεύω πως οι κοινωνίες σωστά είναι δύσπιστες σε σωτήρες και μεσσίες. Όσοι ευαγγελιζόμαστε μια άλλη κοινωνία πρέπει να μοχθήσουμε για να πείσουμε τις κοινωνίες για την ορθότητα των απόψεών μας και να αποδείξουμε πως οι μεταβολές που προτείνουμε είναι προς το συμφέρον της. Πρέπει να μοχθήσουμε για να απαντήσουμε με πληρότητα και σαφήνεια στην κοινωνική δυσπιστία. Πρέπει να ακονίσουμε τη σκέψη μας και να αναπτύξουμε τη δράση μας στην κατεύθυνση της κατανόησης της κοινωνικής πραγματικότητας, την ένταξή της μέσα στο γενικότερο ιστορικό πλαίσιο και ταυτόχρονα η πολιτική μας πρόταση να απαντά στα προβλήματα και στα ερωτήματα που θέτει η ιστορία. Αν έχουμε δίκιο, και πιστεύω πως έχουμε, θα δικαιωθούμε. Ιστορικά πάντα. Παρακολουθώ τις σκέψεις σου και στου Τεκι. Να είσαι καλά

grsail είπε...

Αντιλαμβάνομαι τι λες και δικαιολογώ, μαζί σου, την ‘κοινωνική αδράνεια’. Όμως το ζήτημα για μένα δεν είναι να πείσουμε τις κοινωνίες μοχθώντας (και ποιοι είμαστε εμείς;). Το πραγματικό ζήτημα είναι πώς και πότε (διότι πόσο χρόνο έχουμε;) η ορθολογική σκέψη, η αξιοποίηση και η λογική επεξεργασία των δεδομένων, η κριτική στάση απέναντι στις τρέχουσες αντιλήψεις που προπαγανδίζονται, να είναι γενικά χαρακτηριστικά όλων ανεξαίρετα των πολιτών και όχι μόνο κάποιων («αρίστων»;) που έστω, με θετική διάθεση και με κάθε ειλικρίνεια, μοχθούν για να πείσουν. Αν δεν επιτευχθεί αυτό φοβάμαι ότι οι πιθανότητες για πραγματικές αλλαγές είναι πολύ μικρές.

eparistera είπε...

Α grsail εσύ ζητάς κάτι πολύ πολύ μεγάλο! Ο ανορθολογισμός αντιπροσωπεύει τη συντριπτικά μεγαλύτερη πορεία της διαδρομής του ανθρώπου. Είναι κάτι πολύ δύσκολο να ξεριζωθεί. Μη ξεχνάς πως ο δυτικός ορθολογισμός, όπως αυτός αναπτύχθηκε από την αναγέννηση και μετά είναι απλά ψήγματα ορθολογισμού μέσα σε μια ανορθολογική θάλασσα. Ακόμη και ο Νεύτωνας το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του το αφιέρωσε στην αλχημεία. Η ανθρωπότητα είναι ακόμη δηλαδή σε νηπιακό στάδιο. Σήμερα σε σημαντικότατο ποσοστό των επιστημόνων, και εννοώ αυτούς των φυσικών επιστημών, η ανορθολογική σκέψη είναι κυρίαρχη όταν βγαίνουν από το εργαστήριο. Εγώ επομένως περιμένω λίγα πράγματα προς την κατεύθυνση αυτή. Η ανθρώπινη πορεία προς την απόλυτη κυριαρχία της ορθολογικής σκέψης θα είναι μακρά και κοπιώδης έχοντας και σημαντικά πισωγυρίσματα κατά τις περιόδους των γενικευμένων κρίσεων. Κανείς μας επομένως, κατά τη γνώμη μου, δεν είναι απόλυτος ορθολογιστής. Απλά κάποιοι είναι περισσότερο από άλλους. Ακόμη όμως κι έτσι προχωράμε. Ελπίζω πως και τώρα θα τα καταφέρουμε. Μπορεί βέβαια να κάνω και λάθος και όλα τα παραπάνω να είναι απλά η δική μου ιδεοληψία Όσο για το «ποιοι είμαστε εμείς» μπορώ να πω μόνο για μένα. Ένας απλός καθημερινός άνθρωπος που νομίζει πως έχει να πει κάτι στους συνανθρώπους του . Απλά δηλαδή η μόνη μου φιλοδοξία, ή και ματαιοδοξία, είναι να συμβάλω ελαχιστότατα στο να σκεφτούμε λίγο παραπάνω και να πάρουμε τη ζωή μας στα χέρια μας χωρίς φόβο.

grsail είπε...

Θα ήθελα πολύ να διαφωνήσω αλλά ξέρω στο βάθος ότι δεν μπορώ. Όμως αυτό το μοντέλο των ηγετικών ομάδων που τραβούν την κοινωνία μπροστά με έχει κουράσει. Με έχει κουράσει και διαισθάνομαι ότι παρ’ όλα τα αναμφισβήτητα θετικά του είναι στην ουσία του αναποτελεσματικό. Το απλό όνειρο των ανθρώπων να ζουν όλοι ανεξαίρετα ανάλογα με τις δυνατότητες της εποχής τους παραμένει άπιαστο εδώ και 4.000 χρόνια …

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...